Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Η ΓΑΤΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΙΚΟΥ ΔΑΣΟΥΣ


Ιστορία
Η Γάτα του Νορβηγικού Δάσους είναι μία ράτσα οικόσιτης γάτας που είναι γηγενής στη Βόρεια Ευρώπη. Πρόκειται για πολύ παλιά ράτσα, που δημιουργήθηκε μέσω της προσαρμογής στο πολύ κρύο κλίμα της περιοχής αυτής. Παρότι είναι αποδεκτό ότι η γάτα αυτή προέρχεται από τη Νορβηγία, για την ακριβή καταγωγή της οι απόψεις διίστανται. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι γάτες αυτές συναντώνται στη λαική παράδοση της Νορβηγίας, όπου λέγεται ότι ήταν κατοικίδια των Βικινγκς. Το 16ο αιώνα περιγράφηκαν σαν γάτες μεγαλόσωμες, με μακρυά πόδια, μακριές χαίτες και τουφές τριχών στα αυτιά. 'Οπως ακριβώς και οι σημερινές γάτες του δάσους, είχαν μια ιδιαίτερη αγάπη στο νερό και ήταν ικανές να πιάνουν ψάρια από λίμνες και ποτάμια. Σε μερικές δοξασίες τις παρουσίαζαν ως υπερφυσικά πλάσματα, κάτι το όποιο είναι εύκολο να γίνει κατανοητό αν τις φανταστούμε να μετακινούνται γρήγορα πάνω στα δέντρα με τα μακριά, κομψά σώματά τους και τις πλούσιες, φουντωτές ουρές τους. Η Γάτα του Νορβηγικού Δάσους όπως την ξέρουμε σήμερα προέκυψε μέσω της φυσικής επιλογής, καθώς μόνο οι πιο σκληρές γάτες με το πιο πυκνό αδιάβροχο τρίχωμα και άλλα ειδικά χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να επιβιώσουν στο πολύ κρύο κλίμα της Νορβηγιας. Οι γάτες αυτές παρουσιάστηκαν σε έκθεση για πρώτη φορά το 1930 στη Γερμανία, κι η αντιμετώπιση των κριτών ήταν πολύ θετική. Ο Δεύτερος όμως Παγκόσμιος Πόλεμος διέκοψε την εκτροφή των γατών αυτών κι έτσι η ράτσα έμεινε «ξεχασμένη» μέχρι το 1970. Σήμερα, οι γάτες αυτές εκτρέφονται σε πολλές χώρες συμπεριλαμβανομένων και των Ηνωμένων Πολιτειών, και κάποιοι μάλιστα πιστεύουν ότι πρόκειται για τους αρχικούς προγόνους των MaineCoonκαι των μακρύτριχων Manx.

Μοροφολογία
Οι γάτες του Νορβηγικού Δάσους έχουν χοντρό, χνουδωτό τρίχωμα που χωρίζεται σε δύο στρώματα, φουντωτά αυτιά και μακριά φουντωτή ουρά. ‘Όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά τις προστατεύουν από το κρύο. Το τρίχωμά τους είναι αδιάβροχο χάρη στο τραχύ εξωτερικό στρώμα και στο πυκνό εσωτερικό. Είναι πολύ μεγαλόσωμες γάτες, με τους αρσενικούς να φτάνουν τα 6-10 κιλά και τις θηλυκές τα 3-5. Τα πίσω πόδια τους είναι πιο μακριά από τα μπροστινά. Ένα από τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της ράτσας αυτής είναι το πόσο πολύ διαφορετική μπορεί να μοιάζει η ίδια γάτα ανάλογα με τις εποχές του χρόνου. Κάποια στιγμή την άνοιξη αποβάλλουν το χειμερινό στρώμα του τριχώματος που τις ζεσταίνει και τις μακριές εξωτερικές τρίχες που δε μπερδέυονται και τις προστατεύουν από το χιόνι και τη βροχή. Οι τρίχες στο εσωτερικό του αυτιού που διώχνουν τον αέρα και το χιόνι (και μπορεί να είναι πολύ μακριές, 8-10 εκατοστά,σχηματίζοντας καμπύλες μέσα και έξω από το αυτί)παραμένουν όλο το χρόνο. Η ουρά είναι πάντα φανταστική, με πολύ μεγάλο μήκος που φτάνει και τα 30 εκατοστά όταν τεντωθεί στο μέγιστό της. Ίσως όμως το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του τριχώματος είναι η "χαίτη"(στο λαιμό). Την άνοιξη μπορεί να εξαφανιστεί, θα εμφανιστεί όμως και πάλι μόλις αρχίσουν να μικραίνουν οι μέρες. Οι γάτες αυτές εμφανίζονται σε όλα σχεδόν τα χρώματα, από το άσπρο μέχρι το πιο βαθύ μαύρο σε όλους τους ενδιάμεσους συνδυασμούς εκτός από τα χρώματα των Σιαμέζων και των Περσικών γατών των Ιμαλαίων. Οι σκουρόχρωμες γάτες απαιτούν λιγότερο τρίχωμα για να μένουν ζεστές εφόσον απορροφούν περισσότερη ακτινοβολία από τον ήλιο. Αντιθέτως, οι ανοιχτόχρωμες γάτες τείνουν να έχουν πιο πυκνό τρίχωμα με περισσότερο εσωτερικό στρώμα. Επίσης κάποια χρώματα αλλάζουν από πιο ανοιχτά σε πιο σκούρα με τις εποχές. Παρά το μακρύ τρίχωμα, λίγο ως και καθόλου χτένισμα απαιτείται το χειμώνα, συνίσταται όμως να χτενίζονται κατά την ανοιξιάτικη απόπτωση.

Συμπεριφορά
Οι γάτες του Νορβηγικού δάσους, όπως και οι MaineCoon, είναι πολύ έξυπνες, παιχνιδιάρες και τους αρέσει η ανθρώπινη παρέα. Τους αρέσει το «έξω», είναι καλά προσαρμοσμένες στον κρύο καιρό και είναι καταπληκτικοί κυνηγοί. Παρά το ότι τους αρέσει να ζουν έξω, απολαμβάνουν τη συντροφιά των ανθρώπων και των άλλων ζώων και θα αναζητήσουν συντροφιά αν καμιά φορά τα αφεντικά τους τις αφήσουν μόνες τους. Δε στρεσάρονται εύκολα, και είναι αρκετά υπομονετικές, γεγονός που τις καθιστά ιδανικές για οικογένειες με παιδιά. Τους αρέσουν πολύ τα ψηλά σημεία με «θέα» και λατρεύουν να σκαρφαλώνουν σε δέντρα, ή αν μένουν μόνο μέσα να σκαρφαλώνουν σε συσκευές, βιβλιοθήκες η άλλα ψηλά σημεία.

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Η ΡΩΣΙΚΗ ΜΠΛΕ ΓΑΤΑ


Το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τη Ρώσικη μπλε είναι το διπλό της τρίχωμα, τόσο βελούδινο που είναι απαράμιλλο από κάθε άλλη ράτσα. Το πιο διάσημο και πιθανόν πιο όμορφο μέχρι στιγμής δείγμα της ράτσας ήταν η Vashka, που είχε ο Τσάρος Νικόλαος ο Α’ της Ρωσίας, όπου αυτές οι γάτες θεωρούνταν οιωνός καλής τύχης.
Ιστορία
Η ποικιλία των ονομάτων της Ρώσικης Μπλε είναι απόδειξη της σύγχυσης που περιβάλλει την καταγωγή της. Οι αποδείξεις για το ότι αποτελεί μια φυσική ρώσικη ράτσα είναι ισχυρές, αποδείξεις που υποστηρίζονται από τις πολλές που έχουν βρεθεί από παλιά στη Σουηδία. Ωστόσο, η μεταγενέστερη ιστορία της είναι λιγότερο σίγουρη. Ήταν καταρχήν γνωστή ως «η Γάτα του Αρχάγγελου» επειδή ήρθαν δείγματα στη Βρετανία από το Ρώσικο λιμάνι του Αρχάγγελου από Ελισαβετιανούς ναυτικούς. Αργότερα, ήταν γνωστή τόσο ως Ισπανική Γάτα όσο και σαν Γάτα της Μάλτας, και το τελευταίο όνομα παρέμεινε στις ΗΠΑ μέχρι τις αρχές αυτού του αιώνα. Η ράτσα μειώθηκε κατά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο και οι προσπάθειες να την αναζωογονήσουν – χρησιμοποιώντας διασταυρώσεις Βρετανικής Μπλε και Σιαμέζας – οδήγησαν, αντίθετα, στην πρακτική της εξαφάνιση: η γάτα έγινε μια Μπλε Σιαμέζα στον τύπο και έχασε σχεδόν το διπλό της τρίχωμα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 συνέβη μια επιστροφή στον αρχικό τύπο μετά από συντονισμένες προσπάθειες αυτών που αναπαράγουν ράτσες και στις 2 πλευρές του Ατλαντικού.

Χαρακτήρας
Η Ρώσικη Μπλε είναι πολύ ντροπαλή και ήσυχη, τόσο ήσυχη που είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πότε έχει οίστρο η θηλυκιά!

Εξωτερικά χαρακτηριστικά
Πρόσωπο-κεφάλι: Τα μάτια είναι αμυγδαλωτά με ζωντανό πράσινο χρώμα και τοποθετημένα αρκετά μακριά το ένα από το άλλο. Χοντρή γούνα φαρδαίνει το πρόσωπο ανάμεσα στα μάτια. Τα αυτιά είναι μεγάλα και ελαφρώς τονισμένα. Το δέρμα τους είναι λεπτό και ελαφρά καλυμμένο από πολύ ωραία γούνα, κάνοντας τα σχεδόν διαφανή. Το κεφάλι πρέπει να είναι κοντό και διαμορφωμένο σαν σφήνα με μια μετρίως μακριά μύτη. Το μαξιλαράκι της μύτης έχει μπλε απόχρωση στη Βρετανία ενώ απαλό γκρι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σώμα: Με ωραία κόκκαλα αλλά και μυώδης, η Ρώσικη Μπλε είναι μια γάτα με αθλητική εμφάνιση. Τα πόδια της είναι μακριά και με καλοφτιαγμένα κόκκαλα. Οι πατούσες είναι μικρές και οβάλ στη Βρετανία με μπλε μαξιλαράκια. Αντίθετα, στις ΗΠΑ είναι πιο στρογγυλές με ροζ ή μωβ μαξιλαράκια. Το τρίχωμα της είναι κοντό, βελούδινο με μια υφή που μοιάζει με λουτρ. Είναι διπλός τύπος, προεξέχει από το σώμα της γάτας λόγω της πυκνότητας του. Το χρώμα θα πρέπει να είναι όμοιο μπλε, με χαρακτηριστική γυαλάδα που παράγεται από τις ασημένιες άκρες των τριχών προφύλαξης.

Ποικιλίες
Έχουν παραχθεί πειραματικά ολόλευκες και ολόμαυρες Ρωσικές, αλλά δεν τράβηξαν το ενδιαφέρον εκτός της Νέας Ζηλανδίας.

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Η ΣΙΑΜ ΓΑΤΑ


Είναι από τις πιο όμορφες ράτσες που υπάρχουν, εύκολα αναγνωρίσιμες από τα σκούρα χαρακτηριστικά τους στα άκρα, και τα υπέροχα αμυγδαλωτά μπλε μάτια τους. Με σχεδόν αριστοκρατική εμφάνιση, η γάτα του σιάμ ήταν πασίγνωστη ήδη από πολύ παλιά, και κρατάει τα σκήπτρα στις πιο εντυπωσιακές γάτες μέχρι σήμερα, παρότι η εμφάνισή της έχει πάρει διάφορες μορφές και έχει υποστεί κάποιες αλλαγές.

Ιστορία

Κάποτε ήταν γνωστές ως «βασιλικές γάτες του Σιάμ». Την πανέμορφη και συναρπαστική αυτή γάτα που προέρχεται από το Σιάμ (νυν Ταϊλάνδη), την βρίσκουμε για πρώτη φορά στις βασιλικές κατοικίες και τους ναούς του Σιάμ. Το 1884, ο βασιλιάς του Σιάμ, χάρισε ενα ζευγάρι σιαμέζες γάτες στον βρετανό πρόξενο της Μπανγκόκ. Εκείνος τις πήρε μαζί του στην πατρίδα του, και έτσι έχουμε την πρώτη εμφάνιση σιαμέζας γάτας στην Αγγλία. Άρχισαν να εμφανίζονται σε αγγλικά σόου με γάτες, σχεδόν αμέσως, και σε αμερικάνικα σόου στις αρχές του 20ου αιώνα.

Η ποικιλία με τα σκούρα καφέ – σχεδόν μαύρα – άκρα, και τα απαλά καστανόγκριζα σώματα, εξακολουθεί να είναι και η πιο γνωστή ποικιλία. Ενώ η ποικιλία, με πολύ ανοιχτόχρωμα σώματα και σοκολατί πόδια, ουρά, πρόσωπο και αυτιά εμφανίστηκε με τον καιρό, η ποικιλία «blue point» (δηλαδή με γαλάζια σημεία), έλαβε επίσημη αναγνώριση το 1934. Αυτή η ποικιλία έχει ένα γαλαζωπό-λευκό σώμα με γκριζογάλαζα σημεία. Η ποικιλία «chocolate point» (με σοκολατί σημεία) αναγνωρίστηκε μετέπειτα. Το 1955 ακολούθησε αναγνώριση της ποικιλίας «lilac point» (με λιλά σημεία), με την οποία ολοκληρώθηκε η ράτσα. Η τελευταία αυτή ποικιλία, έχει ροζ-γκριζωπά σημάδια με λευκό σώμα που κάνει τη γάτα να φαίνεται πιο αιθέρια και εκλεπτυσμένη στο χρώμα.

Οι γάτες του Σιάμ υπάρχουν πλέον παντού στην Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αμερική.

Περιγραφή της ράτσας και προσωπικότητα

Οι σιαμέζες γάτες είναι συναρπαστικά πλάσματα, τόσο στο ταπεραμέντο τους, όσο και στην εμφάνισή τους. Αναγνωρίζονται από την έντονη αντίθεση στα χρώματά τους (μπεζ σώμα με σκούρα καφέ άκρα), τα αριστοκρατικά κεφάλια τους, τρομερά έντονα γαλάζια μάτια σε αμυγδαλωτό σχήμα και το κοντό μεταξένιο τρίχωμά τους. Τα αυτιά τους είναι μακριά και μυτερά, με φαρδιά βάση. Οι σιαμέζες γάτες είναι πολύ χαριτωμένες, εύκαμπτες και αθλητικές. Τα πίσω πόδια τους είναι πιο ψηλά από τα μπροστινά. Οι πατούσες τους έχουν σχήμα οβάλ. Η ουρά τους είναι μακριά και λεπτή. Αυτή η ράτσα είναι μία από τις πιο γνωστές ράτσες αιλουροειδών στον κόσμο.

Και αυτή η ράτσα, όπως και άλλες έχει μεγάλο εύρος χρωματισμών από λιλά μέχρι σοκολατί, μαζί με σημάδια χρώματος τιγρέ ως και καστανόγκριζου χρώματος, ενώ υπάρχει και ποικιλία ταρταρούγας.

Είναι πανέξυπνες και πολύ αδιάκριτες, ενώ είναι γνωστές για τις μοναδικές κραυγές τους, που πολλοί άνθρωποι συγκρίνουν με τους ήχους που βγάζει ένα μωρό όταν κλαίει. Ένα από τα πιο σπουδαία χαρακτηριστικά της σιαμέζας γάτας είναι η φωνή της. Η φωνή της γάτας του Σιάμ είναι θρυλική. Μπορεί να γίνουν πολύ θορυβώδεις κάποιες φορές. Λέγεται, πως οι σιαμέζες μπορούν να μιλήσουν τόσο με τη φωνή τους, όσο και με το σώμα τους. Η ικανότητα επικοινωνίας τους, είναι ίσως η καλύτερη μεταξύ όλων των ειδών γάτας που υπάρχουν.

'Ερχονται κοντά άνθρωπο, φιλικές και στοργικές. Το σχετικά εξισορροπημένο επίπεδο δραστηριότητάς τους, κάνει πιο εύκολο για τις γάτες αυτές να ζήσουν σε διαμέρισμα. Προτιμούν καναπέδες ενώ σπανιότερα προτιμούν τις αγκαλιές.

Οι ποικιλίες που αναγνωρίζουμε, όχι βάσει του χρώματος, αλλά των αλλαγών που επήλθαν στην ράτσα με το πέρασμα των χρόνων, είναι τρεις. Παραδοσιακή, Κλασική και Μοντέρνα.

Η παραδοσιακή σιαμέζα

Οι παραδοσιακές σιαμέζες γάτες, που αποκαλούνται appleheads από το σχήμα του κεφαλιού τους (δηλαδή κεφάλι σε σχήμα μήλου) αποτελούν τον αυθεντικό τύπο σιαμέζας γάτας, επειδή ήταν το είδος που ανατράφηκε απο τον βασιλιά του Σιάμ και δόθηκε από αυτόν σα δώρο.

Αποτελεί μια από τις πιο παλιές οικόσιτες ράτσες γατών. Διατηρεί την αρχική μορφή της ράτσας περίπου όπως ήταν όταν πρωτοεισάχθηκε στην Ευρώπη από το Σιάμ. Είναι μυώδης, αθλητική με οβάλ κεφάλι και λαμπερά μπλε μάτια, με την έντονη αντίθεση μεταξύ των άκρων και του σώματος που χαρακτηρίζει τη ράτσα. Είναι ήρεμες και στοργικές, υγιείς και ζούν περίπου 15-20 χρόνια ή και περισσότερο.Είναι τόσο φιλικές προς τον άνθρωπο ώστε πολλοί πιστεύουν πως είναι πιο συντροφικές από πολλές άλλες ράτσες.

Οι παραδοσιακές σιαμέζες δεν είναι και τόσο λεπτεπίλεπτες, ενω είναι συνήθως πολύ υγιείς με πολύ καλές διατροφικές ορέξεις. Οι περισσότεροι εκτροφείς συνιστούν ξηρά τροφή υψηλής ποιότητας, και οι περισσότερες γάτες τρώνε όποτε θέλουν χωρίς να κινδυνεύουν να γίνουν υπέρβαρες. Οι μεσήλικες γάτες (μεταξύ 5-10 ετών) είναι αυτές που έχουν τα περισσότερα προβλήματα με το βάρος τους, το οποίο συνήθως ελέγχεται με την αλλαγή της διατροφής σε ένα πρόγραμα χαμηλής θερμιδικής αξίας.

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερη περιποίηση από την πλευρά του ιδιοκτήτη. Η γάτα από μόνη της είναι ικανότατη να φροντίζει την καθαριότητά της και να είναι σωστά περιποιημένη. Ωστόσο, πολλές γάτες απολαμβάνουν την αίσθηση του βουρτσίσματος, και είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να αφαιρεθεί το περιττό τρίχωμα και να μην καταλήξει σε ρούχα ή έπιπλα. Οι παραδοσιακές σιαμέζες γάτες, δεν έχουν υπερβολική αποβολή τριχώματος.

Οι περισσότερες σιαμέζες ωριμάζουν σεξουαλικά πολύ νωρίς. Είναι πολύ συνηθισμένο για μια θηλυκή σιαμέζα να έχει τον πρώτο της οίστρο σε ηλικία 5 μηνών. Η στείρωση μπορεί να γίνει σε ηλικία 6 μηνών ή και ακόμα νωρίτερα, προκειμένου το ζώο να βρει την ηρεμία του.

Η επιστροφή της παραδοσιακής σιαμέζας

Το 1987, μια ομάδα εκτροφέων σιαμέζας γάτας, επηρεασμένοι αρνητικά από την εμφάνιση της μοντέρνας σιαμέζας, και από τα δυνητικά προβλήματα υγείας που την χτυπούσαν, ενώθηκαν και δημιούργησαν ένα διεθνή οργανισμό Παραδοσιακής και Κλασικής γάτας, που ένας από τους σκοπούς του ήτανε να επαναφέρει το παλιό στυλ της σιαμέζας γάτας, και να το διατηρήσει. Η «κλασική» σιαμέζα

Οι άνθρωποι συνήθως μπερδεύονται με τους όρους «παραδοσιακή» και «κλασική» σιαμέζα γάτα. Η κλασική σιαμέζα γάτα, είναι περίπου μια έκδοση μεταξύ της «παραδοσιακής» και «μοντέρνας» σιαμέζας γάτας, χωρίς τα ακραία χαρακτηριστικά καμίας εκ των δυο. Η «γέννηση» της κλασικής σιάμ τοποθετείται μεταξύ 1945 και 1970.

Αν και τα στοιχεία της ράτσας έχουν αλλάξει αρκετά μέσα στο χρόνο, η συγκεκριμένη ράτσα παραμένει σε υψηλή θέση σε δημοτικότητα για ανθρώπους που ψάχνουνε γάτες καλής ράτσας, είτε προτιμούν κλασική, παραδοσιακή ή μοντέρνα.

Γύρω στο 1986 δεν εμφανίζονταν παραδοσιακές και κλασικές σιαμέζες. Οι περισσότεροι σύγχρονοι εκτροφείς είχαν την άποψη ότι η Σιαμεζα πάντα έμοιαζε σαν την μοντέρνα έκδοση. Καθώς λοιπόν δεν μπορούσαν πλέον να κερδίσουν στις εκθέσεις γάτας, οι περισσότεροι εκτροφείς ρατσών σταμάτησαν την αναπαραγωγή αυτών των ειδών σιαμέζας. Αυτό οδήγησε στην δημιουργία συλλόγων παραδοσιακής και κλασικής σιαμέζας, που έκαναν ενέργειες προκειμένου να τις διασώσουν από την εξαφάνιση.

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

Η ΠΕΡΣΙΚΗ ΓΑΤΑ


Είναι πανέμορφες, είναι πανέξυπνες, είναι πολύ χαδιάρες (και αφήνουν παντού τρίχωμα!) Τις λατρεύει και λατρεύονται από τον φωτογραφικό φακό ! Τι πρέπει όμως να γνωρίζουμε για την περσική γάτα, εκτός του πως μπορούμε να την φωτογραφίζουμε;;

Ιστορική Αναδρομή

Οι καταγωγές της περσικής γάτας είναι τόσες πολλές όσες και οι άνθρωποι που τις περιγράφουν τόσα χρόνια, αλλά είναι ευρέως αποδεκτό ότι οι πρώτες περσικές γάτες προήλθαν από την Περσία (το σημερινό Ιράν) και την Τουρκία, και εισάχθηκαν στην Αγγλία από ευρωπαίους ταξιδιώτες, και κατά την διάρκεια της εποχής των Σταυροφοριών. Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι οι περσικές γάτες ζευγάρωσαν με τις γάτες Αγκύρας, στην Ιταλία κατά τον 16ο αιώνα.

Τα πρωτεία, πάντως, για την περσική ράτσα δίδονται στην Τουρκία, το Ιράν και τις γειτονικές χώρες. Οι μακρύτριχες γάτες ήτανε στενά συνδεδεμένες με αυτές τις χώρες κατά τον 16ο αιώνα και ίσως και νωρίτερα. Κατά την περίοδο αυτή, οι πρώτες γάτες αυτού του είδους άρχισαν να φτάνουν στην Ευρώπη. Πιστεύεται ότι το μακρύ τρίχωμα προέκυψε από μια μετάλλαξη των κοντότριχων γατών, πιθανότατα Αιγυπτιακής καταγωγής. Τα πιο ψυχρά κλίματα της Τουρκίας και του Ιράν σίγουρα ευνόησαν τέτοια μετάλλαξη. Το μακρύ τρίχωμά τους δημιούργησε μεγάλο ενδιαφέρον ανάμεσα στους ιδιοκτήτες των γατών, και έκανε τις γάτες πιο πολύτιμες.

Όλοι συμφωνούν ότι οι περσικές γάτες ήτανε από τα πιο ακριβά και υψηλής αξίας αποκτήματα της βασιλικής τάξης, ήδη από τον βασιλιά της Περσίας, μέχρι και τους βασιλιάδες και τις βασίλισσες της Αγγλίας.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Βόρεια Αμερική ανακαλύπτει την περσική γάτα, και πολύ γρήγορα έγινε η πιο διάσημη γάτα στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια διάκριση που κρατάει μέχρι σήμερα.





Γενικά Χαρακτηριστικά της Εμφάνισης

Η περσική είναι μια μεγαλόσωμη γάτα με σωστή σωματική ισορροπία, γλυκιά έκφραση και στρογγυλεμένες γραμμές. Έχει μεγάλα μάτια που τοποθετούνται σε κάποια απόσταση το ένα με το άλλο, ενώ το μεγάλο στρόγγυλο κεφάλι της συμπληρώνουν τη συνολική έκφρασή της. Το μακρύ και παχύ τρίχωμά της δημιουργεί ωραίες γραμμές που δίνουν και αυτή τη στρογγυλάδα στην εμφάνισή της.

Έχει μεγάλο και στρογγυλεμένο κεφάλι τοποθετημένο σε ένα κοντό και χοντρό λαιμό.Η μύτη της είναι μικρή και επίπεδη, και αποτελεί το "διαχωριστικό" ανάμεσα στα μάτια της. Τα αυτιά της είναι μικρά, με στρογγυλεμένες άκρες και φαρδιά βάση, τα οποία γέρνουν μπροστά και έχουν κάποια απόσταση μεταξύ τους ενώ ταιριάζουν απόλυτα στο στρογυλεμένο περίγραμμα του κεφαλιού της. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα μάτια της, τα οποία είναι μεγάλα, στρογγυλά και πολύ λαμπερά. Βρίσκονται σε απόσταση μεταξύ τους, και δίνουν αυτή την γλυκιά έκφραση της περσικής γάτας.

Η περσική γάτα είναι αρκετά μεγαλόσωμη (το βάρος της ξεπερνάει αυτό της κανονικής γάτας που συνήθως ζυγίζει 3-5 κιλά), έχει κοντά και χοντρά ποδια, τα οποία είναι αρκετά δυνατά για να μπορούν να κουβαλάνε το βάρος του σώματός της.Τα μπροστά πόδια της είναι ίσια, ενώ τα πίσω δείχνουν ίσια όταν την κοιτάς από πίσω ενώ οι πατούσες της είναι μεγάλες και στρόγγυλες.

Το τρίχωμά της είναι μακρύ και παχύ, και προεξέχει πολύ από το σώμα. Είναι πολύ απαλό και λείο, ενώ το μάκρος του διατηρείται σε όλο το σώμα, ακόμα και στα πόδια και το λαιμό.

Τέλος η ουρά της είναι σχετικά κοντή, αλλά έρχεται σε αναλογία με το υπόλοιπο σώμα της και δημιουργεί μια καμπύλη σε χαμηλότερο επίπεδο από την πλάτη της.

Μπορεί να γεννήσει από 1 ως 14 γατάκια, αλλά συνήθως γεννάνε 3-5 γατάκια.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

ΓΟΥΕΣΤ ΧΑΙΛΑΝΤ


ΡΑΤΣΑ: Γουέστι, Λευκό Τεριέ Δυτικών Χάιλαντ, Γουέστ Χάιλαντ Γουάιτ Τεριέ, Ουέστ Χάιλαντ Ουάιτ Τεριέ, Άσπρο Τεριέ Δυτικών Υψιπέδων
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Μεγάλη Βρετανία (Σκωτία).
ΙΣΤΟΡΙΑ: Το Γουέστι, λόγω του χρώματός του, στην αρχή αγνοήθηκε, ενώ στην συνέχεια, αποδείχτηκε ότι το άσπρο χρώμα το έκανε ευδιάκριτο στο σκοτάδι και στις δύσκολες καιρικές συνθήκες της ορεινής Δυτικής Σκωτίας. Έτσι χρησιμοποιήθηκε στο κυνήγι αλεπούδων, λαγών και άλλων θηραμάτων. Με την πάροδο του χρόνου εκτιμήθηκε και στον υπόλοιπο κόσμο και σήμερα χρησιμοποιείται σαν φύλακας αλλά κυρίως σαν σκυλί συντροφιάς. Γουέστι είναι ο Ιντεφίξ, ο αγαπημένος σκύλος και πιστός σύντροφος του Οβελίξ.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Είναι ένα χαριτωμένο, μικρόσωμο και γεροδεμένο σκυλί με ύψος που κυμαίνεται από 25 μέχρι 28 εκ. και βάρος από 7 μέχρι 10 κιλά. Έχει δυνατό κεφάλι και η μουσούδα μικραίνει προς την πάντα μαύρη μύτη. Τα σκούρα μάτια είναι σε απόσταση μεταξύ τους. Τα αυτιά είναι μικρά, όρθια και μυτερά, καλυμμένα από κοντό και μαλακό τρίχωμα. Τα πόδια είναι κοντά και η μακριά ουρά, που στέκεται όρθια, έχει άφθονο τρίχωμα. Το τρίχωμα είναι διπλό, μήκους περίπου 5 εκ. με μαλακό, κοντό, χοντρό υπόστρωμα και σκληρό το πάνω τρίχωμα. Το χρώμα του όπως φανερώνει και το όνομα του είναι κατάλευκο.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ: Είναι έξυπνο, χαρούμενο, υπομονετικό, δραστήριο και ατρόμητο σκυλί. Δένεται με την οικογένεια και είναι ιδανικός σύντροφος στο παιχνίδι των παιδιών. Είναι προστατευτικό με την περιοχή του και θα ειδοποιήσει για ανεπιθύμητους επισκέπτες.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΓΟΥΕΣΤΙ: Εκπαιδεύεται εύκολα, αλλά αυτό πρέπει να γίνει από νωρίς και με ενδιαφέροντα τρόπο. Συνυπάρχει με ζώα που έχει μεγαλώσει μαζί τους. Το τρίχωμά του χρειάζεται βούρτσισμα και 3-4 φορές το χρόνο επαγγελματική περιποίηση. Κοιμάται μέσα στο σπίτι, χρειάζεται μικρή ποσότητα τροφής και 2-3 μεγάλοι περίπατοι κάθε μέρα καλύπτουν την ανάγκη της άσκησης.